جدول سوّم در بيان ثواب اعانت مؤمنان و ادخال سرور در قلب ايشان و دفع ظلم از ايشان نمودن است و مذمت كسى كه قادر بر نفع ايشان باشد و به ايشان نفع نرساند به سند معتبر از حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام منقول است كه : تبسّم بر روى مؤمن كردن حسنه است ، و خاشاكى از روى او برداشتن حسنه است ، و هيچ عبادتى نزد خدا محبوب‌تر نيست از داخل كردن سرور و خوشحالى بر مؤمن « 1 » . و در حديث ديگر فرمود كه : حق‌تعالى به حضرت موسى وحى فرمود : اى موسى مرا بندگان هستند كه بهشت را براى ايشان مباح مىكنم ، و ايشان را در بهشت حاكم و مختار مىكنم ، موسى گفت : پروردگار ايشان چه جماعتند ؟ فرمود : كسى كه برادر مؤمن خود را خوشحال كند ، بعد از آن حضرت فرمود : مؤمنى بود در مملكت پادشاه جبّارى ، و او در مقام ايذاء آن مؤمن برآمد ، آن مؤمن گريخت و به بلاد شرك رفت ، و به يكى از مشركان پناه برد ، آن مشرك او را به خانه درآورد ، و با او مهربانى كرد ، و او را ضيافت نمود ، چون آن مشرك مرد حق‌تعالى به او وحى نمود كه : به عزّت و جلال خودم سوگند اگر تو را در بهشت جائى بود تو را در بهشت ساكن مىگردانيدم ، و ليكن بهشت حرام است بر كسى كه با شرك مرده باشد ، و ليكن اى آتش او را بترسان اما مسوزان و آزارش مكن ، و در دو طرف روز روزى او را خدا مىفرستد ، سائل پرسيد كه از بهشت مىفرستد ؟ فرمود : از هرجا

--> ( 1 ) اصول كافى 2 / 188 ح 2 .